سلام داداشی امین نازم  ـ سلام به همه دوستام ـ

ممنون از همه ی دوستان خوبم که تو این مدت منو فراموش نکردن ... راستش این بار هم به اصرار یکی از دوستای خوبم آپ کردم ...

اومدم دوباره واسه خداحافظی نمی دونم شاید واسه همیشه وبلاگ نویسی رو بزارم کنارم شاید هم یه روزی دوباره شروع به نوشتن کنم الان هیچی نمی دونم ! اینقدر اوضاع روحیم خرابه که حوصله خودم رو هم ندارم چه برسه به چیزای دیگه  بازم ممنون که تو این مدت نوشته ها و حرفای منو می خوندین و  با کامنت ها مهربونتون شاد و دلگرم می کردین  . 

اما یه شعر که منو به یاد خاطراتی میندازه که هر چند الان باعث ریختن اشکم می شه اما ...

اون که یه وقتی تنها کسم بود                 تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذاشتو رفت از کنارم                     از درد دوریش من بی قرارم

خیال می کردم پیشم می مونه              ترانه عشق واسم می خونه

خیال می کردم یه همزبونه                    نمی دونستم نا مهربونه

.......

در پناه خدا